முழுமுதலோன்

(இன்று (17.02.15) மகா சிவாரத்திரியை முன்னிட்டு இந்தக் கட்டுரை.)

சிவமே முழுமுதல் பரம்பொருள், பரமாத்மா என்பது நம் முன்னோர்கள் கண்ட உண்மை. இப்படிக் கூறியதும், சிவத்துக்குப் பதிலாக வேறு பெயரைச் சொல்லி அவர்தான் மேலான கடவுள் என்றும், இல்லையேல் அவர் மட்டும்தான் கடவுள் என்றும் சிலர் வாதிடக் கூடும். அவ்வாறு வேறு பெயர்களில் அழைக்கப்படும் தெய்வங்களும், சிவத்துக்குள் அடக்கமே. ஏனெனில் உண்மை ஒன்றுதான். அதற்குப் பல்வேறு நாம, ரூபங்கள் இருக்கின்றன. இந்த நாம (பெயர்), ரூப (வடிவம் அல்லது தன்மை) விவாதங்களை விலக்கிவிட்டு உண்மையை ஆராய்ந்தால் அது சிவமாகவே இருக்கிறது என்பதை மேலோர்கள் உய்த்துணர்ந்தனர்.

அது ஏன்? சிவம் வேறு எதுவும் இருக்கக் கூடாதா? என்று கேட்டால், எது எல்லாவற்றிற்கும் மேலானதோ அதற்கு சிவம் என்று நம் முன்னோர்கள் பெயரிட்டுள்ளனர். அவ்வளவுதான். ஒற்றை உண்மையில் இருந்து இந்த உலகம் கிளைத்தது. இதன் ஆட்டங்கள் எல்லாம் முடிந்தபின் அந்த ஒற்றை உண்மைக்குள் மீண்டும் அடங்கப் போகிறது. இவ்வாறே மீண்டும் தோன்றி, இயங்கி, ஒடுங்கப்போகிறது. அவ்வாறு உலகின் எல்லா உயிர்களும், அல்லது உலகின் ஒட்டுமொத்த உயிர்ப்பும் தோன்றி, லயம் அடைகின்ற இறுதி இலக்கே சிவம்.

சிவம் என்பதற்குப் பொருள் மங்களம், நிறைவு. நிறைவு என்றால் முடிவு என்பது மட்டுமே பொருள் அல்ல. அவ்வாறு பொருள் கொண்டுதான் சிவனை அழிப்பவர் என்று தவறாகப் பொருள் கொள்கிறார்கள். மன நிறைவு என்றால் மனம் முடிந்துவிட்டது என்று பொருளா? இல்லையே? மனம் மகிழ்ச்சியால் அல்லது இன்பத்தால் முழுமை அடைந்திருக்கிறது, தேவைகள் பூர்த்தி பெற்றிருக்கின்றன என்றுதானே அர்த்தம். அதுபோல்தான் சிவம் என்றால் முழுமை என்று பொருள்.

அரைகுறையாய் முடிந்ததற்கு ஆனந்தமாக மங்களம் பாட முடியுமா? எதுவெல்லாம் தேவையோ அவையெல்லாம் பூர்த்தியாகி, திருப்திகரமாக முடிந்தால்தான் மங்களம். இல்லையேல் அமங்களம்தான். ஆகையால் இந்த ஒட்டுமொத்த உலகின் இயக்கமும் சரி, தனிமனிதன் வாழ்வின் இயக்கமும் சரி, முறையாக, நிறைவாக நிறைவடையச் செய்வது சிவமே அன்றி வேறு இல்லை. ரத்தம், சதை, நரம்பு, எலும்பு எல்லாம் சேர்ந்து உடல் இருக்கிறது. ஆனால் உயிர் இல்லையென்றால்... அது வெறும் சவம்தானே? அதற்கு சீவன் தருவதே சிவன்தான்.

ஆகையால்தான் ‘தெள்ளத் தெளிந்தார்க்கு சீவன் சிவலிங்கம்’ என்றார் திருமூலர். இந்தச் சீவனாகிய சிவம் இல்லாவிட்டால் இந்த உடல் வெறும் சவம்தான். உயிர் நீங்கியபின் இந்த உடலைச் சுட்டுவிடுகிறோம். ஆகையால் நாமெல்லாம் நடமாடும் சுடுகாடுகள். இந்தச் சுடுகாட்டுக்குள்ளே சீவனாய் நடமிடுவது சிவம். சிவனின் மயானக் குடியிருப்பு குறிப்பால் உணர்த்துவது நம் தேகத்தைத்தான். அப்படியானால் ஆன்மா என்ற ஒற்றை உயிர்தானா சிவம் அப்படியல்ல. இந்த ஆன்மாவும் சிவம்தான், இதுபோன்ற ஆன்மாக்கள் அடைகின்ற இறுதி இலக்காகிய வீடுபேறாகிய ஒடுக்கமும் சிவம்தான்.

சிவம் நமக்குள்ளும் இருக்கிறார். நம்மை விடுத்து வெளியேயும் இருக்கிறார். யாதுமாகி இருக்கிறார். அனைத்தும் அவரது ஆடலே. நமக்குள் இருக்கும் சிவம் அவரது பிரதிபிம்பமே. மூலம் அந்தச் சிவம், பிரதிகள் நமக்குள்ளே உள்ள சிவங்கள். ஆனால், இந்தச் சிவத்தைத் தாங்கியிருக்கும் பாத்திரம் (உடல்கள், வடிவங்கள்) காரணமாக இவை வேறு, வேறு என்பதைப் போன்ற தோற்றம் ஏற்படுகிறது. ஞானப் பக்குவத்தால் அனைத்தும் சிவம் என்பதை அறிந்துகொள்ளலாம். இதனைத்தான் ‘சுத்த அறிவே சிவம் என்று கூறும் சுருதிகள் கேளீரோ பல பித்த மதங்களிலே தடுமாறி பெருமை அழிவீரோ’ என்று கேட்கிறார் மகாகவி பாரதி.

நமது விருப்பத்தை, தேவையை நிறைவு செய்யும் அதாவது முடித்து வைக்கும் பரிபூரணமும் சிவமே. நமது பெரு விருப்பு வீடுபேறு, அதற்குமுன் சில சிறு விருப்புகளும் ஈடேறத்தானே வேண்டும். அவையெல்லாம் ஒன்று அனுபவித்து முடிந்துபோக வேண்டும். இல்லையேல், அது வேண்டாம் என்று பற்றறுத்து நிறைவு பெற வேண்டும். அந்தப் பக்குவத்தைத் தருவதும் சிவமேதான். ஆகையால்தான் மற்றைத் தெய்வ உருவங்கள் ஆபரணாதிகளோடு இருக்க, சிவம் அனைத்தும் விடுத்த ஆண்டிக் கோலத்தில் காட்சி தருகிறார்.

அவர் ஆண்டியாக இருந்தாலும் ஆள்பவரும் அவர்தானே. ஆகையால்தான் அந்தக் காலந்தொட்டே திருமணம் நடைபெறுதல், பிள்ளை பெறுதல் ஆகிய இல்வாழ்க்கைத் தேவைகள் நிறைவேற சிவபெருமானுக்கு விரதம் இருந்து வருகிறார்கள். சிவன் யோகீஸ்வரன். ஈஸ்வரன் என்றால் ஐஸ்வர்யங்களை உடையவன் என்று பொருள். யோக மார்க்கத்தில் திளைப்பவன் யோகி. சகல ஐஸ்வர்யங்களைத் தன்னகத்தே கொண்டிருந்தாலும் சிவ பெருமான் அவற்றைத் துய்க்காமல் மற்றவர்களுக்குத் தந்து உதவிக் கொண்டிருக்கிறார். அரசனும், செல்வம் படைத்தவர்களும் எப்படி வாழ வேண்டும் என்பதற்கு இதோ ஓர் எடுத்துக்காட்டு

.

சிவனது பெருமைகள், குணாதிசயங்களை உருவகப்படுத்தும் பழம் பெரும் புராணங்கள், மானுட வாழ்க்கைக்கு மேலும் பல முன்னுதாரணங்களைத் தருகின்றன. பிரபஞ்சத் தொடக்கத்தில் இறவா அமர நிலையை அடைவதற்கான அமுதத்தைப் பெற, தேவர்களும், அசுரர்களும் பாற்கடலைக் கடைகிறார்கள். அப்போது உயிரைக் காக்கும் அமுதம் தோன்றுவதற்கு முன்பு உயிரை மாய்க்கின்ற ஆலகால விஷம் தோன்றுகிறது.

அதுவரை இறைவனாகிய சிவத்தை நினையாமல் தமது ஆசையைப் பூர்த்தி செய்வதை மட்டுமே தொழிலாகக் கொண்டிருந்த தேவர்களும் அசுரர்களும் இடையூறு வந்ததும் இறைவனை அழைக்கிறார்கள். என்னை மதிக்காமல் போனாயே என்று தவிக்க விடாமல் விரைந்தோடி வருகிறார் சிவபெருமான். பெருகி வந்த விஷத்தை தானே விழுங்கி மற்ற உயிர்களைக் காக்கிறார். இதனால் சிவன் சிறிது நேரம் மயங்கிக் கிடந்தாலும், தனது பராக்கிரமத்தால் மீண்டும் எழுந்துகொள்கிறார். உலக உயிர்களின் நன்மைக்காக, கெடுதலைத் தாமே ஏற்றுக் கொள்ளும் உயர்ந்த தியாக ஸ்வரூபி சிவபெருமான். இதனால்தான் அவருக்கு தியாகராஜன் என்று பெயர்.

ஒரு தலைவன் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதற்கு இது முன்னுதாரணம். தொண்டர்களைப் பலி கொடுத்து சுகம் அனுபவிப்பவன் அல்ல, உண்மைத் தலைவன். தொண்டர்களின் துயருக்காகத் தன்னை ஒப்புக்கொடுக்க முன்வருபவனே தலைவன். அந்த வகையில் சிவனே சிறந்த தலைவன். அதனால்தான் அவரை மூவர் முதல்வன் என்று போற்றுகிறார்கள். பிரும்மா, விஷ்ணு, சிவன் என்று கடைசியில்தானே சிவன் இருக்கிறார் என்று கேட்டால், இறுதியில் அடைகின்ற இலக்குத்தானே உயர்ந்தது, இடையில் இருப்பனவா? உச்சம் என்பது இறுதி நிலை, நிறைவு நிலை, பரிபூர்ண நிலை அல்லவா? அந்த உச்சம்தான் உமாமகேசுவரன்.

நாம் அனைவரும் இறுதி இலக்காகிய வீடுபேற்றை, சிவத்துக்குள் நிறைவடையும் பேரானந்த நிலையை அடைகின்ற பக்குவத்தைப் பெறுகின்ற வகையில் நம்மை மீண்டும் பிறப்பு இறப்புச் சுழலாகிய பிறவிப் பெருங்கடலில் புகுத்தும் மறு உருவாக்கியும் அவரே. பக்குவம் அடைந்தபின் தம்முள் இணைத்துக்கொள்ளும் பரிபூரணரும் அவரே.

நம்மைக் காலவரம்புக்குள் புகுத்தும் சிவம், காலத்தைக் கடந்தவர். ஆகையால்தான் அவர் காலாதீதர் என்றும் மகாகாலர் (மகாகாளர்) என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். ஆன்மாக்களை பக்குவப்படுத்த பிறவிப் பெருங்கடலில் புகுத்தும் சிவத்தை பிறவா யாக்கைப் பெரியோன் என்று பழந்தமிழ் கொண்டாடுகிறது. மற்ற தெய்வங்கள் எல்லாம் பிறந்து இறக்கின்ற தன்மை உடையவை, இல்லையேல் வாழ்வாங்கு வாழ்ந்து தேவ நிலையை அடைந்தவை. அவற்றுக்கும் கால வரம்பு உண்டு. அந்தக் காலம் முடிந்தபின் ஆதியாய், அனாதியாய் திகழும் சிவத்துக்குள் ஒடுங்குகின்றன.

இதனால்தான் மற்ற தெய்வ வடிவங்கள் எல்லாம் தேவர்களாக இருக்க, சிவன் மட்டும் மகாதேவராக இருக்கிறார். ஈஸ்வரன் என்ற காரணப் பெயரும், சிறப்புப் பெயரும் சிவத்துக்கே உரியவை. ஏனைய தெய்வ வடிவங்களையும் ஈஸ்வரன் என்று சில சமயங்களில் கூறினாலும், சிவன் சர்வேஸ்வரனாக, பரமேஸ்வரனாக, மகேஸ்வரனாக இருக்கிறார்.

இதை உணர்ந்துதான் மிகப் பழமையான புராணங்களும், இதிகாசங்களும் சிவபெருமானை மகாதேவனாக, மகேஸ்வரனாகப் போற்றுகின்றன. பிற்காலப் புராணங்கள்தான் மற்றைத் தெய்வங்களை முன்னிறுத்துகின்றன. 

ராமாயணத்தை எடுத்துக்கொண்டால், ஜானகியை சுயம்வரத்தில் மணம் புரிவதற்காக தசரத ராமர் சிவ தனுஸை வளைத்ததைக் கேள்விப்பட்டதும் விஷ்ணுவின் மற்றொரு அவதாரமாகிய பரசுராமர் கோபம் கொள்கிறார். எவ்விதம்? ‘சிவதனுஸு மிகப் பழமையானது. ஆகையால்தான் ராமா நீ அதை வளைத்துவிட்டாய் போலும், என்னிடம் இருக்கும் விஷ்ணு தனுசு புதியது இதை வளைத்துப்பார்’ என்று கொடுக்கிறார். இதில் பெறப்படும் உள்கருத்து என்ன? சிவன் மிகப் பழமையான கடவுள். அவர் பெயரால் வழங்கப்படும் வில்லும் பழமையானது என்று கூறுவதன் மூலம் சிவன் பழமையானவர் என்பதை உணர்த்துகிறார் பரசுராமர்.

சிவபக்தியில் பரசுராமரைவிட மேலானவர் யார்? விஷ்ணு அவதாரம் என்று போற்றப்படும் பரசுராமர், சிவனுக்கு ஏராளமான ஆலயங்களை ஸ்தாபித்தவர் மட்டுமல்ல, சிவபெருமானிம் சீடர். அத்துடன், தானே சிவரூபமாய் காட்சி தந்தவர். உடலெல்லால் விபூதி பூசி, ருத்திராட்சம் அணிந்திருந்ததோடு, சிவனின் ஆயுதமாகிய பரசு எனப்படும் கோடாரியையும் கையில் எப்போதும் தரித்தவர். (அதனால்தானோ, வைஷ்ணவர்கள் பரசுராமரை வணங்குவதில்லையோ?)

பரசுராமர் மட்டுமல்ல, ராமரும் சிவனை வணங்கி அருள் பெற்றவர்தான். பிராமண அரக்கானாகிய ராவணனைக் கொன்ற பிரம்மஹத்தி, வீரஹத்தி தோஷம் நீங்க, ஈஸ்வரனுக்கு சிவலிங்கம் பிடித்து, ராமர் வழிபட்ட இடம்தான் ராமேஸ்வரம்.

இதுமட்டுமல்ல, கிருஷ்ணரும் மிகச் சிறந்த சிவபக்தர்தான். இதனை மகாபாரதத்தின் அனுசாசன பர்வம் அழகாக எடுத்துரைக்கிறது. உபமன்யு என்ற யோகியிடம் ஶ்ரீகிருஷ்ணர் பாசுபத தீட்சை பெற்று தவம் இருந்ததையும், சம்புவாகிய சிவனின் அருளால் தமக்கு ஆண் குழந்தை பிறந்ததால் அதற்கு சாம்பன் என்று கிருஷ்ணர் பெயரிட்டதையும் அனுசாசன பர்வத்தில் காணலாம். பாசுபத அஸ்திரம் பெற சிவனை வணங்குமாறு, அர்ச்சுனனுக்கு கிருஷ்ணரே உபதேசிக்கிறார். அவற்றையெல்லாம்விட, சிவ சஹஸ்ரநாமம் என்ற ஸ்தோத்திரத்தை ஶ்ரீகிருஷ்ணர்தான் உலக மக்களின் உய்வுக்காக உபதேசித்திருக்கிறார் என்பதற்கும் அனுசாசன பர்வமே அகச் சான்று.

ராவணனும் சிவபக்தன்தான், கம்சனும் சிவபக்தன்தான். அதற்காக, அவர்கள் செய்த தவறுகளுக்கான தண்டனைகளை சிவபெருமான் தள்ளிவிடவில்லை. ஏனெனில், இறைவன் மிகச் சிறந்த நடுநிலையாளன். அவர் விருப்பு, வெறுப்பின்றிச் செயல்படுகிறார். நமது பக்தியினால் நாம் விடுதலை அடைவதற்கான வழியைப் பெறலாம், ஆயினும் சில கர்மவினைகளுக்குத் தண்டனைதான் உய்வதற்கான வழி என்றால் அதைக் கொடுத்து, நம்மை பக்குவமடையச் செய்வதே இறைவனின் செயலாக இருக்கிறது.

இறுதியாக ஒரு விஷயம், சிவம் எல்லாவற்றையும் தன்னுள் அடக்கியவர். சிவம்  - ஆண், பெண், அலி என்ற பேதமற்றவர். எல்லாவற்றையும் கடந்தவர். ஆயினும் பல சமயங்களில் ஆணாகக் காட்சி தருகிறார். அதேநேரத்தில் சரிபாதியை சக்திக்குக் கொடுத்து ஆண், பெண் சமத்துவத்தை நிலைநாட்டினார். அர்த்தநாரி என்ற உருவத்தில் ஆண், பெண் சமத்துவத்தோடு இரண்டும் கலந்த நிலையினரை சமுதாயம் ஆதரிக்க வேண்டிய பக்குவத்தையும் போதிக்கிறார். நாராயணருக்குச் சரிபாதி கொடுத்து ஹரிஹரராக, சங்கர நாராயணராகவும் அவரே காட்சி தருகிறார்.

மேலும், சிவபெருமானின் உருவகமாகிய சிவலிங்கம், பிரும்மா, விஷ்ணு, ருத்ரன் ஆகிய முப்பெரும் தெய்வ வடிவங்களையும் உள்ளடக்கியது. சிவலிங்கத்தின் ஆவுடையாருக்குக் கீழே உள்ள பீடம் போன்ற அடிப்பாகம் பிரும்மா. இது ஆணும் பெண்ணுமற்ற தன்மையையும் குறிக்கிறது. அடுத்ததாக, நடுவில் உள்ள ஆவுடையார் எனப்படும் நடுப்பாகம் விஷ்ணு பாகம். இது பெண் தன்மையையும் குறிக்கிறது. மேலே உள்ள பாணம் எனப்படும் தண்டு போன்ற மேல் பாகம் ருத்ர பாகம். இது ஆண் தன்மையைக் குறிக்கிறது.

இவ்வாறாக யாதுமாகி நிற்கும் சிவமே முழுமுதற் கடவுள் என்பதில் ஐயமில்லை. ஏனெனில், சிவம் தனித்தும் இருக்கிறது, தன்னுள் அனைத்தையும் அடக்கியும் இருக்கிறது. சிவோஹம்.

-    பத்மன்

வீழவில்லை பாரதி!

 

 

தேடித் தமிழ்தினம் வளர்த்து - பலர்

                போற்றக் கவிதைகள் யாத்து - தேகம்

வாடினும் தேசத்துக் குழைத்து - பிறர்

                வாழப் பலசெயல்கள் புரிந்து - யாவரும்

கூடி சுதந்திரம் எய்திட - எய்தபின்

                வாழும் முறைகளும் மொழிந்து - பல

வேடிக்கை மனிதரை மாற்றிட - புவியில்

                தோன்றிய பாரதி தெய்வம் தானே?

-          பத்மன்

அமரஜீவிதன்

 

எனக்கு எப்போது அந்த ஆசை உருவானது என்று தெரியவில்லை. ஆனால் திடமாகப் பற்றிக்கொண்டுவிட்டது. வினோதமான முதலாவது, இரண்டாவது ஆயிரமாண்டு வரலாற்றுப் பேத்தல்களையும் தத்துவம் என்ற பெயரிலான கூத்துகளையும் படிக்காதே என்று எனது நண்பர்கள் கூறுவதை நான் எப்போதும் பொருட்படுத்துவதில்லை. அவர்கள் மறுதலித்த, ஆயின் என் மனதுக்குப் பிடித்த அந்த விஷயங்களின் தாக்கமாக இது இருக்கலாம். ஆனால் அந்த ஆசை எனக்கு இப்போது முற்றிவிட்டது. என்ன ஆசை? சொல்கிறேன். அதற்குமுன் என்குறித்த சிறு விவரம் தேவைப்படும்.

நான் சி.ஓ.இ.-ஹெச்யூ. 246719. எங்கள் வசிப்பிடப் பகுதியில் வழங்கும் பாஷையில் பூ.சா.உ.-மனி. 246719. அதாவது பூமிசார் உயிரினம் - மனிதன் பதிவு எண் 246719 என்று பொருள். கடந்த மூன்றாவது ஆயிரமாண்டின் கடைசி நூற்றாண்டில் எங்கள் முன்னோர் வசித்த பூமி பிரளய வெள்ளத்தில் மூழ்கிப்போக, எஞ்சிய மனிதர்களும் அவர்களால் (தங்கள் தேவைக்காக) காப்பாற்றப்பட்ட பிற உயிரினங்களும் உயிர்பிழைத்து அப்போதிருந்த விஞ்ஞான வளர்ச்சியின் உதவியால்  விண்வெளியி¢ல் ஒரு திரிசங்கு உலகத்தை உருவாக்கி ஜீவித்து வருகிறோம். ஜ¦வித்து வருகிறோம் என்றால் நரை, திரை, மூப்பு, மரணமின்றி காலாகாலமாக உயிர் வாழ்கிறோம் என்று அர்த்தமல்ல. எங்களுக்கும் அந்தப் பிணிகள் உண்டு.

எங்களில் சிலருக்கு இந்த வட்டத்தை மீறி நிலையான உயிர்ப்பை அதாவது மரணமில்லாப் பெருவாழ்வான அமர ஜீவிதத்தை அடைய ஓர் அவா. ‘நீயெல்லாம் என்னய்யா விஞ்ஞானி? சாவது இயற்கைனு விட்டுட்டுப் போவியா? ரிசர்ச்ங்கற பேருல என்னத்தையோ உளறிட்டிருக்கயே!’ என்பதுபோன்ற வசைமொழிகளும் நையாண்டிகளும் அரசாங்கத்தின் தடைகளும்கூட அவர்களை மாற்றிட முடியவில்லை. நான் விஞ்ஞானியாக இல்லாவிட்டாலும் அவர்களது இந்த சோதனை முயற்சியை ஆதரிக்கும் கூட்டத்தைச் சேர்ந்தவன். எனக்கு 5 வருடங்களுக்கு முன்புவரை மனைவி இருந்தாள். அவள் இல்லாத இடத்தை இப்போது அவளது ஹ்யூமெஷின் (Humachine) நிரப்பி வருகிறது.

ஹ்யூமெஷின், ஒருவரை அப்படியே நகலெடுக்க இயலாத குழப்பமான குளோனிங் முறைக்கும், பதிவுகளின்படி ஏறத்தாழ அசலை பிரதிபலிக்கும் இயந்திர ரோபோ முறைக்கும் இடையேயான புணர்ச்சியில் ஜனித்தது. (புணர்ச்சி என்பதற்கு தவறான அர்த்தம் பண்ணிக் கொள்ள வேண்டாம். அந்த இரண்டு முறைகளின் கலந்துகட்டி இது, அவ்வளவே.)

இதுபோன்ற ஹ்யூமெஷின்களால், மரித்த ஒருவரின் ஸ்மரணையை தக்கவைத்துக் கொள்ளலாம். ஆனால் மரணத்தை வென்று வாழ முடியாது. அப்படி வாழமுடியும் என்பதற்கான ஹைபோதீஸிஸ்களை, ஜெனரேஷன் எக்ஸ்டிங்க்ட் (Generation Extinct) என்ற எங்களது சூப்பர் கம்ப்யூட்டரில் சேமித்துவைக்கப்பட்டுள்ள புராணங்களில் பார்க்க முடிகிறது. எங்களைப்போல் விண்வெளியில் உருவாக்கப்பட்டுள்ள மதர்ஷிப்புகளில் வசிக்கும் விஞ்ஞான வளர்ச்சி கண்ட மனிதர்களை பவனவாசிகள், வித்யாதரர்கள் என்றும் இதுபோல் பிரளயத்தில் மனிதர்கள் தப்பிப் பிழைக்க வழிகண்டவர்களை மனுக்கள் என்றும் நோவாக்கள் என்றும் அழைப்பதை அவை விவரிக்கின்றன. எங்களைப்போன்ற பவனவாசிகளை அமரர்கள் என்றும் ஏஞ்சல்கள் என்றும்கூட குறிப்பிட்டிருக்கிறார்கள்.

பவனவாசிகளான நாங்கள் உண்மையில் மரணத்தை வென்று நிலைத்திருப்பவர்கள் அல்லர். விஞ்ஞான வளர்ச்சியால் மரணத்தை முடிந்தவரை ஒத்திப்போட எங்களால் முடிகிறது. பழுதடைந்த உடல் உறுப்புகளை அவய அங்காடியில் சென்று மாற்றிக்கொள்ளலாம். உள்ளுறுப்பு, வெளியுறுப்பு இரண்டு வகைகளும் அங்கே கிடைக்கும். எல்லாம் ஸ்டெம் செல் மருத்துவத்தின் மகத்துவம். அப்படிப்பட்ட அவய அங்காடி ஒன்றின் வாசலில் என் நண்பனின் வரவுக்காகக் காத்திருந்தேன். அந்த அங்காடியின் உரிமையாளனான அவன் அண்மையில்தான் எனது தொடர்பு வட்டத்துக்குள் வந்தவன் என்றாலும் எனக்குப் பிடித்த விஷயங்களில் அவனுக்குள்ள மேதமை, உடனடியாக அவனை எனது சஹ்ருதயனாக ஏற்றுக்கொள்ளச் செய்துவிட்டது.

 

 

திடீரென எனது முதுகுப்புறத்தில் இளஞ்சூடாக ஏதோ பட்டது. திரும்பிப் பார்த்தால், ஓர் ஆரணங்கு அவளது மார்பகத்தால் என்னை உரசியபடி. திரும்பிப் பார்த்த முகத்தின் மத்தியில் முத்தமிட்டாள். “எனது அளவு சரியாக இருக்கிறதா? சற்று பெரிது பண்ணலாம் என்று வந்தேன். அரை மணி நேரம் காத்திருந்தாயானால் கூடுதல் அம்சத்தோடு உன்னைக் களிப்புறச் செய்வேன்” என்றாள்.

“நீ எதை சரிசெய்து கொள்கிறாயோ? இல்லையோ? உனது தொண்டையை முதலில் நேர் செய்துகொள். இல்லையேல், உனது போன ஜென்மம் புரிய நேர்கிறது” என்றேன். அவளது ரகசியம் வெளிப்பட்ட வெறுப்பில் என்னை முறைத்துச் சென்றாள்(ன்). இதுபோன்ற பீ.எம்.பி. கேஸுகள் இங்கே அதிகம்.

ஜெண்டர் டிரான்ஸ்ஃபர் வேண்டுவோருக்கு ஒரு வரப்பிரசாதம் இந்த Body Modification Programme – BMP. இதன்மூலம், ஆதியில் ஆணாகப் பிறந்தவரை அப்படியே பெண்ணாகவும், இதேபோல் பெண்ணாகப் பிறந்தவரை முழுமையான ஆணாகவும் எளிதில் மாற்றிவிட முடியும். இதைச் செய்துகொண்ட மனிதர்கள், பாடி மாடிஃபைடு பெர்சன்ஸ். பெண்களுக்கான பிள்ளைப்பேறு உபத்திரவத்தை முழுமையாகத் தாங்கிக்கொள்ள கர்ப்பக் கலசங்கள் என்ற நவீன சோதனைக் குழாய்கள் வந்துவிட்டபடியாலும், மாதாந்திர அவஸ்தைகள் நின்றுவிட்டபடியாலும் பால்மாறிகளுக்கு படுகொண்டாட்டம்தான். பால்மாற்றம் மனிதகுல விரோதம் என்று கடுமையாக எதிர்ப்பவர்களும், பாலினத்தை மாற்றிக்கொள்ளாமல் கணவன்-மனைவி ஒப்பந்தப்படி வாழ்க்கை நடத்துபவர்களும் கணிசமான எண்ணிக்கையில் உள்ளனர். நானும் திடீர் தீவிபத்தில் இறந்துபோன என் மனைவியும் அந்த ரகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். அது இருக்கட்டும். விஷயத்துக்கு வருவோம். ஏனென்றால் என் நண்பன் வந்துவிட்டான்.

“வெகு நேரம் காத்திருக்கிறாயா?”

“இல்லை. கழிந்த அரை மணி நேரமாகத்தான் காத்திருக்கிறேன்” என்றேன் சிரித்தபடி. “நான் அரை மணி நேரம் தாமதமாக வந்திருப்பதைக் குறிப்பிடுகிறாயா?” என்றான் அவனும் பதிலுக்கு சிரிப்பை உதிர்த்தபடி. இருவரும் அவனது அறைக்குள் சென்றோம். அங்கிருந்து மற்றொரு ரகசிய அறைக்குள் பிரவேசித்தோம்.

“நீ சொன்ன இயந்திரம் இதுதானா?”

“ஆம்.”

ஒரு பெரிய குமிழ் போன்றிருந்த அந்த இயந்திரத்துக்குள் சென்றுவர லிஃப்ட் போன்ற வசதி இருந்தது. குமிழைச் சுற்றியிருந்த வட்டத் தகட்டில் வருடக் கணக்குபோல் ஏதோ குறிக்கப்பட்டிருந்தது. “இது என்ன கால இயந்திரம்போல் இருக்கிறதே?” என்று கேட்டேன். “பார்வைக்கு அப்படித்தான். ஆனால் பலன்கள் அதிகம். முக்கியமாக நமது சோதனை, கால இயந்திரத்தோடு தொடர்புடையதே” என்றான்.

“அப்படியானால், மரணமில்லாத அமரனாக, நினைத்ததை நிறைவேற்றும் தேவனாக மாற இந்த இயந்திரம் போதுமானதில்லையா?” எனது குரலில் அதிருப்தி வெளிப்பட்டது. “இது சிக்கலான கேள்வி. சிறிது விளக்கம் தர முடியும். இதில் முயன்று பார்ப்பதைத் தவிர வேறு வழியில்லை” என் ஆமோதிப்புக்காக முகத்தைப் பார்த்தான். தலையை ஆட்டியதும் தொடர்ந்தான்.

“கால வரம்பைத் தாண்டி பயணிக்க முடியும் என்ற கருத்து, இரண்டாம் ஆயிரமாண்டின் பிற்பகுதியிலேயே கூறப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால், அது நிரூபணமானது நாம் பூமியை விட்டுப் பெயர்ந்து வந்த பிறகே. எனினும் காலத்தைத் தாண்டிய பிரயாணத்தில் இப்போது நாம் வெறும் காட்சிப் பொருள் மட்டுமே. அதாவது வேறு காலத்திற்குள் நாம் பிரவேசிக்கும்போது ஒரு சாட்சியாக இருக்க முடியுமே தவிர, பங்கேற்பாளராக முடியாது. அந்தத் தடையை மீறி அடுத்த கட்டம் போனால்தான் நாம் அமரராவதும், காலத்தை வென்று ஜீவிப்பதும் சாத்தியமாகும்” என்று முழக்கினான் எனது நண்பனான சி.ஓ.இ. ஹ்யூ 888666.

நீடித்த மௌனத்தைக் கலைத்தபடி அவனே மீண்டும் பேசினான்: “வெளிக்குள் காலம் அடுத்தடுத்த புள்ளியாய் ஒரு சங்கிலித் தொடர்போல் உள்ளது. ஆக, காலம் ஒரேநேரத்தில் நிலையானது, தொடர்ச்சியானது. குறிப்பிட்ட காலப்புள்ளியில் அதற்குரிய காலம் மாறுபாடுடையது. ஆனால் மொத்த வெளியில் அந்தக் காலம் நிலையானது. நாம் காலத்தைக் கடந்து நிலைத்திருக்க இந்த வெளியைப் பற்ற வேண்டும். அதுதான் பூரணமானது. அதேவேளையில் அது சூனியமாகவும் இருப்பதுதான் சிக்கல்.”

“புரியவில்லை.”

“அதாவது காலாதீதமான ஒரு விஷயத்தில் பிரவேசிக்கும்போது எல்லாம் வல்ல நிலையை நாம் அடைந்துவிட முடியும். அதேநேரத்தில் ஏதுமில்லாத ஒன்றாகவும் ஆகிவிட வாய்ப்பிருக்கிறது. அதாவது கிட்டத்தட்ட மரணத்தை ஒட்டியதுதான் மரணமில்லாப் பெருவாழ்வும்.”

“நீ என்னதான் சொல்ல வருகிறாய்?”

“வேறு ஒரு காலத்துக்குள் நாம் புகுந்துகொண்டு, அங்கு சாட்சியாக மட்டும் இல்லாமல் பங்கேற்பேளராகவும் இருக்க முடியுமானால் நாம் காலத்தையும் மரணத்தையும் வென்றவராகிறோம். அப்படி வேறு ஒரு காலத்துக்குள், முக்கியமாக விஞ்ஞான வளர்ச்சி இல்லாத முற்காலத்துக்குள்  நாம் புகுந்துகொண்டு சிறந்த பங்கேற்பாளராக அதாவது அங்கு ஒரு தேவனாக,  தெய்வமாகச் செயல்படுவதற்கான சில வசதிகள் இந்த இயந்திரத்தில் உள்ளன. நமது அரசாங்கத்தின் கெடுபிடிகளுக்கும் கடும் தடைகளுக்கும் பயந்து மிக ரகசியமாக இதனை உருவாக்கியிருக்கிறேன். Evolution Next  என்ற எனது இந்த அருமை இயந்திரத்தின் மூலம், அமரனாகும் முயற்சிக்கு நீ தயாரா?” என்று கேட்டான் நண்பன்.

அவனது குழப்பமான சித்தாந்தங்கள் எல்லாம் எனக்குப் பிடிபடவில்லை. ஆனால் எனது நீண்ட வருட ஆவலைப் பூர்த்தி செய்யும் வகையில் அவன் கேட்ட கேள்வி எனக்குப் பிடித்திருந்தது. உடனே சம்மதித்து அந்த மெஷினுக்குள் புகுந்தேன். இடம் என்று குறிப்பிட்டிருந்த பொத்தானை இந்தியாவுக்கு நேராகவும், காலம் என்று குறிப்பிட்டிருந்த பொத்தானை 6-ம் நூற்றாண்டு என்பதற்கு நேராகவும் சுழற்றினான். “இயந்திரத்தை இயக்கட்டுமா?” என்று கேட்டான். எனது தலையசைப்புக்கு காத்திருக்காமலேயே அதனை இயக்கியதுபோல் தெரிந்தது.

அடிவயிற்றைக் கவ்வி இழுத்ததைப் போன்று பயங்கர வலி ஏற்பட்டது. காலத்தைக் கடந்து பயணிப்பதென்றால் சாதாரணமா? அப்படித்தான் இருக்கும் என்று தேற்றிக்கொண்டேன். எனது அவயங்களெல்லாம் எப்படி எப்படியெல்லாமோ மாறியதுபோன்ற ஓர் நினைப்பு. சிறிது நேரத்தில் வலிகள் எல்லாம் பறந்துபோய் உடல் லேசானது. மிதப்பதைப்போல் உணர்ந்தேன். உடலற்ற வெறும் ஆவி வடிவம் ஆகிவிடுவேனோ? மரணத்தை ஒட்டிதான் அமரத்தன்மையும் என்று நண்பன் கூறியது நினைவில் வந்து பகீரென்றது.

எங்கோ நான் இறங்கியதைப்போல் தெரிந்தது. என்னை என்னால் காண முடியவில்லை.  ஆனால் சுற்றியிருப்பதை என்னால் காண முடிந்தது. நான் வந்த வாகனம் உருமாறி இருப்பதைப் பார்த்தேன். காலப் பயணத்தின் கோலமா? திடீரென மக்கள் கூட்டம், எங்களது சூப்பர் கம்ப்யூட்டரின் ஜெனரேஷன் எக்ஸ்டிங்ட் பதிவுகளில் நான் பார்த்திருந்த கோலத்தில். சாமி என்று நான் இருந்த இடம் நோக்கி கன்னத்தில் போட்டுக்கொண்டார்கள். “சுயம்பு மூர்த்தின்னா இது? அதுவும் வாகனத்தோட எழுந்தருளியிருக்காரே?” என்றார் வயதான ஒருவர்.

அடுத்தடுத்து வினோதங்கள் தொடர்ந்தன. என் தலையில் எதை எதையோ கொட்டினார்கள். தீப தூபங்களைக் காட்டி உருக்கமாகப் பாடினார்கள். பிரார்த்தனை செய்துகொண்டு நிறைவேற்றக் கேட்டுக்கொண்டார்கள். என்ன கூத்துடா இது? இதிலிருந்து எப்போது எனக்கு விமோசனம்? அட கடவுளே! ஓ! இங்கு நான்தான் கடவுளா? இதுதானா நான் ஆசைப்பட்ட அமரஜீவிதம்? இந்தக் குழப்படிக்காகத்தான் இந்த ஆராய்ச்சிக்கு எங்கள் அரசாங்கம் தடை விதித்ததா? நாசமாப் போச்சு. 

- பத்மன்